Εισαγωγικό σημείωμα

'Oσοι πονάμε τη στενάζουσα σιωπή, ελάτε να γεμίσουμε τους ήχους Όσοι τον εμπαιγμό της ηθικής δεν ανεχόμαστε, ας ζωντανέψουμε ξανά τη μνήμη των κυττάρων Κι αφού αίρεση ο έρωτας στο δόγμα του θανάτου, εθελοντές ας παρατείνουμε την αχανή εκκρεμότητα του ρίγους
Κι επειδή καιρός του χωρίς, εξ αρχής ας οριοθετήσουμε με λέξεις τις μονές μας, ας ιδρύσουμε από τα παλαιά υλικά της κατεδάφισης πάνω σε πράξεις στέρεες το καινούργιο συναίσθημα, αλλιώς όσο θα μένουμε ημιάνθρωποι, δίχως αιδώ το φως θα ασχημονεί πάνω στο θαλερό κορμάκι της αλήθειας
Κι όταν η τέχνη εξοφλήσει μέρος από την υποχρέωση στο φως κι η ματαιοδοξία αρχίσει να μας επισκέπτεται αραιότερα, καθώς που άλλη ομορφιά απ' την αλήθεια δεν εβρέθηκε, σκεφθείτε πόση ομορφιά μας περιμένει!

Δευτέρα 11 Οκτωβρίου 2010

Να ξέρετε


Κυρίες μου,
ωραίες μου κυρίες,
όσες  σε έρωτος
ευρίσκεστε ακόμη
ηλικίαν εννοώ,
το να μην αγαπάτε,
πρώτης γενιάς δικαίωμα.
όπως η πείνα κι η αμάθεια
κι ο θάνατος
…όμως αν δε θέλετε ν’ αγαπάτε,
αν δεν ξέρετε,
αν δεν μπορείτε,
θέλω να πω, αν αγωγή
δεν έχετε λάβει συναισθήματος
ανανταπόδοτα μην αφήνεστε
να σας αγαπούν
και που δε λογαριάζεται
ακόμη ποινικό αδίκημα,
να ξέρετε σκοτώνει!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου